تبلیغات
تمام ایران تورکلرینین وئبلاگی - حیدر بابا _قسمت دوم_(ابیات 15 تا 30)

جستجو

 

حیدر بابا _قسمت دوم_(ابیات 15 تا 30)

جمعه 22 مرداد 1389   02:06 ب.ظ


نوع مطلب : فرهنگ آذربایجان ،آموزش زبان تورکی ،

(١٦)
حیدر بابا ، داغین ، داشین ، سره سى
کهلیک اوْخور ، دالیسیندا فره سى
قوزولارین آغى ، بوْزى ، قره سى
بیر گئدیدیم داغ-دره لر اوزونى
اوْخویئدیم‌ : « چوْبان ، قیتر قوزونى »
16
حیدر بابا صخره های کوه های تو
کبک میخواند و جوجه اش در پی او
بره هایت سفید وسیاه
ای کاش به آن کوه و دره ها می رفتم
و ترانه "چوبان قیتر قوزونی" را می خواندم
بقیه در ادامه مطلب

(١٧)
حیدر بابا ، سولى یئرین دوْزوْنده
بولاخ قئنیر چاى چمنین گؤزونده
بولاغ اوْتى اوْزَر سویون اوْزوْنده
گؤزل قوشلار اوْردان گلیب ، گئچللر
خلوتلیوْب ، بولاخدان سو ایچللر
17
حیدر بابا ،در دشت آبدارت
چشمه در چشم چمن می جوشد
گیاه در آب چشمه شنا میکند
پرندگان زیبا از آنجا می گذرند
و خلوت کرده و، از آنجا آب مینوشند
(١٨)
بىچین اوْستى ، سونبول بیچن اوْراخلار
ایله بیل کى ، زوْلفى دارار داراخلار
شکارچیلار بیلدیرچینى سوْراخلار
بیچین چیلر آیرانلارین ایچللر
بیرهوشلانیب ، سوْننان دوروب ، بیچللر
18

وقتِ درو ،‌ به سنبله چین داسها نگاه کن
گویی به زلف های شانه شانه میزنی
وقتی که شکار چی دنبال بلدرچین میگردد
کشاورزان وقتی دوغ های محلی را می نوشند
یک چرت کوتاه رده و دوباره به سر مزرعه میروند
(١٩)
حیدربابا ، کندین گوْنى باتاندا
اوشاقلارون شامین ئییوب ، یاتاندا
آى بولوتدان چیخوب ، قاش-گؤز آتاندا
بیزدن ده بیر سن اوْنلارا قصّه ده
قصّه میزده چوخلى غم و غصّه ده
19
حیدر بابا،زمان غروبت که میرسد
بچه هایت شام را خورده و می خوابند
وقتی ماه از پشت ابر بیرون آمده و  ناز میکند
از ما به آنها(بچه ها) قصه بگو
در قصه مان درد و غم ها را بازگو کن
(٢٠)
قارى ننه گئجه ناغیل دییَنده
کوْلک قالخیب ، قاپ-باجانى دؤیَنده
قورد گئچینین شنگوْلوْسون یینده
من قاییدیب ، بیرده اوشاق اوْلئیدیم
بیر گوْل آچیب ، اوْندان سوْرا سوْلئیدیم
20
وقتی که مادر بزرگ قصه می گوید
کولاک بلند شده و در را به صدا در می آورد
وقتی گرگ گوسفند را یک لقمه چب میکند
ای کاش من دوباره همان کودک می شدم
من مانند گل غنچه داده و پس از آن پژمرده می شدم
(٢١)
عمّه جانین بال بلله سین ییه ردیم
سوْننان دوروب ، اوْس دوْنومى گییه ردیم
باخچالاردا تیرینگَنى دییه ردیم
آى اؤزومى اوْ ازدیرن گوْنلریم !
آغاج مینیپ ، آت گزدیرن گوْنلریم !
21
 ای کاش مربا و عسل عمه جان را می خوردم
و بعد از آن لباس هایم را تنم می کردم
در باغچه ها شعر هایم را می خواندم
آنوقت ناز خود را می کشیدم
بعد به بالای درخت می رفتم و مانند اسب سوار ها بازی میکردم
(٢٢)
هَچى خالا چایدا پالتار یوواردى
مَمَد صادق داملارینى سوواردى
هئچ بیلمزدیک داغدى ، داشدى ، دوواردى
هریان گلدى شیلاغ آتیب ، آشاردیق
آللاه ، نه خوْش غمسیز-غمسیز یاشاردیق
21
خاله لباس ها را در رودخانه می شست
محمد صادق بام هایشان را آب میپاشید
نمیدانستیم سنگ است ،کوه است ، دیوار است
هر جا که می شد بازی می کردیم
خدایا چه بی غم زندگی می کردیم

(
٢٣)
شیخ الاسلام مُناجاتى دییه ردى
مَشَدرحیم لبّاده نى گییه ردى
مشْدآجلى بوْز باشلارى ییه ردى
بیز خوْشودوق خیرات اوْلسون ، توْى اوْلسون
فرق ائلَمَز ، هر نوْلاجاق ، قوْى اولسون
22
شیخ الاسلام مناجات را می خواند
مشدی رحیم لباده را می پوشید
مشد علی آبگوشت های بزباش را می خورد
ما خوش بودیم ،الهی همیشه شادی باشد،عروسی باشد
فرق نمیکند ،هر چه خدا میخواهد بگذار بشود
(٢٤)
ملک نیاز ورندیلین سالاردى
آتین چاپوپ قئیقاجیدان چالاردى
قیرقى تکین گدیک باشین آلاردى
دوْلائیا قیزلار آچیپ پنجره
پنجره لرده نه گؤزل منظره !
24
اسبِ مَلِک نیاز و وَرَندیل در شکار
کج تازیانه مى زد و مى تاخت آن سوار
دیدى گرفته گردنه ها را عُقاب وار
وه ،‌ دختران چه منظره ها ساز کرده اند !
بر کوره راه پنجره ها باز کرده اند !


(
٢٥)
حیدربابا ، کندین توْیون توتاندا
قیز-گلینلر ، حنا-پیلته ساتاندا
بیگ گلینه دامنان آلما آتاندا
منیم ده اوْ قیزلاروندا گؤزوم وار
عاشیقلارین سازلاریندا سؤزوم وار
25
حیدر بابا زمانی که در روستا جشن عروسی بود
دختر ها حنا و فیتیله می فروختند
زمانی که داماد بر پای عروس سیب می افکند
من هم دبر دخترانت نظر دارم
من حرف هایی بر ساز عاشیق ها دارم

(
٢٦)
حیدربابا ، بولاخلارین یارپیزى
بوْستانلارین گوْل بَسَرى ، قارپیزى
چرچیلرین آغ ناباتى ، ساققیزى
ایندى ده وار داماغیمدا ، داد وئرر
ایتگین گئدن گوْنلریمدن یاد وئرر

26
حیدر بابا،بوی عطر پونه در چشمه هایت
هندوانه  ،خیار ،خربزه در کشتزار هایت بود
نبات وسقز بر چارچی هایت
طعم آن ها هنوز بر زبانم است
روز های فراموش شده ام را به یادم می آورد
(٢٧)
بایرامیدى ، گئجه قوشى اوخوردى
آداخلى قیز ، بیگ جوْرابى توْخوردى
هرکس شالین بیر باجادان سوْخوردى
آى نه گؤزل قایدادى شال ساللاماق !
بیگ شالینا بایراملیغین باغلاماق !
27
نوروز بود و مرغ شب می خواند
دختر نشان شده جورابی برای یارش می بافت
هرکس شالش را بر گوشه ای آویزان می کرد
آی چه رسمی است این رسم
به شال نامزد ها عیدی گذاشتن
(٢٨)
شال ایسته دیم منده ائوده آغلادیم
بیر شال آلیب ، تئز بئلیمه باغلادیم
غلام گیله قاشدیم ، شالى ساللادیم
فاطمه خالا منه جوراب باغلادى
خان ننه مى یادا سالیب ، آغلادى

28
من شال خواستم و گریه کردم
یک شال گرفته وسریع بر کمرم بستم
من هم شال را آویزان کردم
خاله برایم یک جوراب عیدی داد
مادر بزرگ را به یا آورد و گریه کرد
(٢٩)
حیدربابا ، میرزَممدین باخچاسى
باخچالارین تورشا-شیرین آلچاسى
گلینلرین دوْزمه لرى ، طاخچاسى
هى دوْزوْلر گؤزلریمین رفینده
خیمه وورار خاطره لر صفینده
29
حیدر بابا، باغچه زیبای میرزا محمد
گوجه سبز های ترش و شیرین باغچه اش
طاقچه های زیبای نو عروسان
صف بسته و بر رف چشمم نشسته اند
و بر صف خاطره هایم خیمه بسته اند
(٣٠)
بایرام اوْلوب ، قیزیل پالچیق اَزَللر
ناققیش ووروب ، اوتاقلارى بَزَللر
طاخچالارا دوْزمه لرى دوْزللر
قیز-گلینین فندقچاسى ، حناسى
هَوَسله نر آناسى ، قایناناسى
30
نوروز شده و  گل ها دوباره نرم شده اند
با نقش و نگار اتاق ها را تزئین می کنند
بر طاقچه ها چیدنی ها را می چینند
رنگ حنایی دست دختران
دل های مادران و مادر شوهرانشان را ربوده اند

ابیات 30 تا 78 در پست های بعدی

نوشته شده توسط : صدرا سوزوکی